دلای سنگ و شیشه ای          دروغ های همیشگی

آدم های یواشکی                   پشت نقاب شیشه ای

حرف های پر سر و صدا             بدون بحث و محتوا

هر کی که از راه رسیده            شده سخن گوی خدا

آتیش شده آب خنک               خونه هامون میدون جنگ

واسه کی از پاکی میگی          همه شدن استاد بنگ

وقت قضاوت میرسه                قاضی خودش یه شاکیه

دادگاه بی حکم و دلیل            آدم توش اضافیه

نفس های سرد هوا               رو شونه های آدما

جایی واسه خوبی نذاشت      تو نسل شر، راه خدا؟

از چشامون رفته غیرت           شام آخر کرده بدعت

عاشقیمو از تو میخوام           نگو نیستش کرده هجرت

میون وسوسه و ناز                جمله ی ناب سر آغاز

یه خداحافظ میذارم                تا بره تا اوج پرواز

 

بهار ۷۸